Kalou heeft een verborgen agenda

Patrice van Oostaijen | NRC Handelsblad | 12 januari 2005

Feyenoorder Salomon Kalou wil genaturaliseerd worden tot Nederlander, omdat hij voor het Nederlands elftal wil spelen. Tenminste, dat wil hij ons en vooral minister Verdonk doen geloven. Maar is dat Nederlands elftal wel de hoofdreden van Kalou om het Nederlanderschap te willen verwerven? Ik heb mijn twijfels. Kalou is ontegenzeggelijk een begenadigd voetballer. En begenadigde voetballers in de Nederlandse competitie willen allemaal één ding: spelen in sterkere competities, zoals de Italiaanse, de Engelse en de Spaanse. Voor een Nederlandse speler zijn er geen beperkingen aan een transfer naar die landen. Maar voor Kalou met zijn Ivoriaanse paspoort wel.

In Italië is sinds 31 augustus 2002 een regeling van kracht die gebaseerd is op de zogeheten Bossi-Fini immigratiewetgeving. Die regeling bepaalt dat Italiaanse profclubs geen arbeidsovereenkomsten mogen aangaan met nieuwe spelers van buiten de EU. Of beter, met spelers die niet beschikken over een paspoort van een EU-land.

Diverse Brazilianen, Argentijnen en Uruguayanen hebben sinds de invoering van deze wet toch hun weg naar de Italiaanse velden weten te vinden: zij hebben een Italiaanse, Spaanse of Portugese grootouder en kunnen op basis daarvan in hun thuisland een paspoort van dat grootouderlijk land verkrijgen. Voor de Ivoriaan Kalou is dat letterlijk een onhaalbare kaart.

Datzelfde zien we in Spanje gebeuren. Daar geldt geen absoluut verbod, maar wel de beperking dat een club slechts drie niet-EU spelers in de selectie mag hebben. We zien hier dan ook, naast de Europese voorouder-route, een golf van naturalisatieverzoeken. Zo hebben onder anderen Ronaldo en Roberto Carlos inmiddels een dubbele nationaliteit. Voorwaarde voor naturalisatie is - net als in Nederland - dat een persoon reeds enige jaren rechtmatig in Spanje verblijft. Opnieuw rood licht voor Kalou.

In Engeland geldt een andere regel. Een niet-EU speler is als werknemer van een Engelse profclub slechts welkom indien hij in de twaalf maanden voorafgaand aan het sluiten van de arbeidsovereenkomst in minimaal 75 procent van de interlandwedstrijden van zijn land heeft gespeeld. Ook daaraan voldoet Kalou niet. Terwijl Van Basten Kalou een selectieplek toezegt, doet de Ivoriaanse bondcoach Henri Michel tot op heden onvoldoende beroep op de Feyenoorder om aan de Engelse regel te voldoen.

Een Nederlands paspoort opent voor Kalou de deuren naar die uitdagende en lucratieve competities. Ik heb er geen enkel probleem mee dat de speler en zijn zaakwaarnemer die weg willen bewandelen. Ik heb er evenmin een probleem mee dat Verdonk, met de huidige regelgeving in de hand, een beroep op de versnelde naturalisatieprocedure weigert. Maar dat niemand verder wil kijken dan de door het Nederlands elftal overgeparfumeerde neus lang is, vind ik onbegrijpelijk.